Waarom we proberen onze infraroodverwarmers kapot te maken (voordat je ze koopt)
Denk maar aan je badkamer. Het is waarschijnlijk de meest uitdagende plek in je huis voor elektronische apparaten om te functioneren. Eén moment is het er dooddroog, het volgende moment is het een dichte mist van stoom. Die constante schommelingen zijn een nachtmerrie voor de apparaten.
We verwachten niet zomaar dat onze lampen dit aankunnen. We plaatsen ze in een laboratorium en proberen ze kapot te maken door ze bloot te stellen aan vochtige hitte.
De strijd tegen vocht
De meeste van deze verwarmsystemen gebruiken kwartsglazen buisjes. Kwarts is ideaal voor het overbrengen van warmte, maar het echte probleem zit in de aansluiting tussen de elektroden en het glas. Dat is de ‘achillehiel’.
Als deze aansluiting niet perfect is, kan waterdamp binnendringen. Zodra er wat vocht op het wolfraamdraad terechtkomt… plof. De lamp is kapot.
Om dit te voorkomen, plaatsen we de apparaten in klimaatkamers die op een sauna lijken. Hier wordt de luchtvochtigheid verhoogd en de temperatuur steeds veranderd. Als de aansluiting het begint te begeven, willen we dat dat gebeurt in ons laboratorium – niet wanneer de lamp al in je plafond is geïnstalleerd.
Letten op het ‘langzame verval’
Vocht veroorzaakt niet alleen plotselinge storingen, maar heeft ook langdurige gevolgen. Het tast de interne bedrading en verbindingen aan.
We houden nauwlettend in de gaten hoeveel stroom er lekt en wat de isolerende eigenschappen van de materialen zijn. Als corrosie zich verspreidt naar de contactpunten, neemt de elektrische weerstand toe. Dit kan leiden tot oververhitting, waardoor de behuizing kan smelten of de beveiligingsknoppen kunnen worden geactiveerd.
We blijven testen tot we zien dat de prestaties afnemen. Als de vermogenswaarden zelfs maar een beetje buiten de vereisten vallen, wordt de hele serie afgedankt.
Hitte, kou en druk
Wanneer er veel energie in een kleine lamp wordt gestopt, wordt deze snel heet. Die hitte zorgt ervoor dat de materialen uitzetten. Wanneer de lamp afkoelt, krimpen de materialen weer. Stel je voor dat dit gebeurt terwijl er condenswater op de buitenkant van het glas druppelt. Dat creëert enorm veel mechanische spanning.
De enige manier om te voorkomen dat het glas barst, is ervoor te zorgen dat de materialen op dezelfde manier uitzetten en krimpen. Onze tests bewijzen dat het glas deze belastingen kan doorstaan zonder te breken.
Het is veel werk, maar het is de enige manier om er zeker van te zijn dat het licht blijft branden.